วันพฤหัสบดีที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2553

ในวันที่หัวใจอ่อนแอ......สับสน......

มีคำถามเกิดขึ้นมากมายในใจ
ทำไม......
ทำไม.....
ทำไม.....
และก็ทำไม......

ตอนนี้เราทำอะไรอยู่.....
พรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร.....
อนาคตจะเป็นแบบไหน.....
จะเลือกทำอะไร......
จะเลือกไปทางไหนดี......

.....ไม่อาจจะรู้ได้เลย.....

ตอบคำถามตัวเองไม่ได้
ค้นหาตัวเองไม่เจอ
บางทีไม่รู้ต้องทำอย่างไร
บางที่ไม่รู้ต้องเดินไปทางไหน
บางทีรู้แต่ไม่อยากทำ
บางทีรู้แต่ไม่เลือกไม่ตัดสินใจ

ทำไม......
ทำไม.....
ทำไม.....
และก็ทำไม......

อยากปล่อยใจให้ล่องลอย
ค้นหาตัวเอง
อยู่กับตัวเองให้นานอีกนิด

แต่บางที่ก็นานเกินไป
นานจนถามตัวเองอีกครั้ง

ว่าฉันกำลังทำอะไรอยู่....
พรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร.....
อนาคตจะเป็นแบบไหน.....
จะเลือกทำอะไร......
จะเลือกไปทางไหนดี......

เพิ่งมารู้สึกตัว.....

นี้เราเดินวนเวียนมาแบบนี้กี่ครั้งแล้ว....

ทำยังไงจะต้องทำยังไงดี
รู้ว่าไม่ดี รู้ว่าต้องแก้ไข
พยายาม พยายาม แต่ก็กลับมาเป็นแบบเดิมทุกที

ทำยังไงดีทำยังไงดี......

ในวันนี้ วันที่หัวใจอ้อนล้า...สับสน
พูดคุยกับใครดีนะ.....
..........
..........
.........
รู้สึกเหมือนโดดเดียว ทั้งที่มีผู้คนอยู่รอบกาย
ทั้งคนที่เรารักและคนที่รักเรา
แต่ไม่รู้ทำไมเลือกที่จะเก็บไว้กับตัวเอง
ก็เป็นคนหัวรั้น เอาแต่ใจ ไม่ชอบฟังและยุ่งกะใคร

พึ่งตัวเองคงดีที่สุด
ใครๆเขาก็บอกว่าตนเป็นที่พึ่งแห่งตน

บอกกับตัวเองให้พยายามอีกนิด....
บอกกับตัวเองว่าเราต้องผ่านมันไปได้....
อะไรที่ค้างคาใจ ก็ต้องปล่อยมันไป

Tomorrow do it better, I will.......

ทุกๆเช้าฉันจะยิ้มให้กับตัวเอง

สู้ๆๆ นะ


3 ความคิดเห็น:

  1. Today I am feel sick.
    It would be happy if you here next to me but I know I am not
    nice person to being with when I am sick.
    It just feel warm if you here around me even we didn't talk at all.
    But you just want me to take some rest and don't want to get sick from me that why you gone.......

    Sorry that I got sick and bored you.

    ตอบลบ
  2. Who are your comments directed to, hey?! Miss you too pumpkin.

    ตอบลบ